بیمه زندگی، حادثه، بیماری و سرمایه‌گذاری

بیمه موقت شما را برای یک دوره مشخص — معمولاً ۱۰، ۲۰ یا ۳۰ سال — پوشش می‌دهد و اگر در آن دوره فوت کنید، مبلغی معاف از مالیات پرداخت می‌کند. اگر از آن دوره عبور کنید، پوشش تمام می‌شود.

این با اختلاف زیاد ارزان‌ترین راه خرید مقدار زیادی محافظت است، و به همین دلیل برای اکثر مردم در سال‌هایی که تعهداتشان بیشترین است پاسخ درستی است: وام مسکنی که باید پوشش داده شود، فرزندان کوچکی که باید بزرگ شوند، همسری که سطح زندگی‌اش به دو درآمد وابسته است.

نیازهایی که این بیمه پوشش می‌دهد ذاتاً موقت هستند، و دقیقاً به همین دلیل بیمه موقت برایشان مناسب است. ما کمک می‌کنیم مبلغ پوشش را تعیین کنید، طول دوره‌ای متناسب با تعهدات واقعی‌تان انتخاب کنید، و بدانید در زمان تمدید چه اتفاقی می‌افتد.

بیمه عمر کامل شما را به‌طور دائم پوشش می‌دهد، با حق بیمه ثابت مادام‌العمر و مبلغ فوت تضمین‌شده. همچنین به‌مرور ارزش نقدی می‌سازد که می‌توانید در برابرش وام بگیرید یا از آن برداشت کنید.

هزینه‌اش برای همان مبلغ پوشش بسیار بیشتر از بیمه موقت است، پس جایگزین آن نیست — کار متفاوتی انجام می‌دهد. بیمه عمر کامل برای نیازهای دائمی منطقی است: پوشش مالیاتی که بر ترکه شما تعلق می‌گیرد، به‌جا گذاشتن میراثی تضمین‌شده، تأمین مالی قرارداد خرید و فروش سهام بین شرکا، یا نگهداری ارزش داخل یک شرکت به شکل کارآمد از نظر مالیاتی.

اگر کسی بیمه عمر کامل پیشنهاد داد بدون اینکه اول توضیح دهد چه نیاز دائمی‌ای را حل می‌کند، بیشتر سوال بپرسید.

بیمه یونیورسال پوشش دائمی است با یک بخش سرمایه‌گذاری که خودتان کنترل می‌کنید و حق بیمه‌ای انعطاف‌پذیر در محدوده‌های مشخص.

این انعطاف واقعی است: می‌توانید مبلغ پرداختی را تغییر دهید، بخش سرمایه‌گذاری را بین گزینه‌های موجود هدایت کنید، و پوشش را با تغییر شرایط تنظیم کنید. اما همین انعطاف یعنی به توجه نیاز دارد. یک بیمه‌نامه یونیورسال که سال‌ها کم‌تأمین بماند می‌تواند باطل شود — و باطل شدن یک بیمه‌نامه دائمی در دهه هفتاد زندگی، اشتباه گرانی است.

مناسب کسانی است که پوشش دائمی به‌علاوه یک محل انباشت با مزیت مالیاتی می‌خواهند، حساب‌های ثبت‌شده‌شان را از قبل پر کرده‌اند، و حاضرند بیمه‌نامه را مرتب بازبینی کنند نه اینکه بگذارندش کنار.

بیمه بیماری‌های خاص در صورت تشخیص یک بیماری تحت پوشش و گذراندن دوره انتظار — معمولاً ۳۰ روز — مبلغی یکجا و معاف از مالیات پرداخت می‌کند. اکثر قراردادها حداقل سرطان، سکته قلبی و سکته مغزی را پوشش می‌دهند و بیمه‌نامه‌های جامع ۲۰ بیماری یا بیشتر.

پول متعلق به شماست و هر طور بخواهید خرجش می‌کنید. نکته همین است. این پول هزینه‌هایی را پوشش می‌دهد که سیستم درمانی پوشش نمی‌دهد: درآمدی که در دوران بهبودی از دست می‌دهید، مرخصی بدون حقوق همسرتان، درمانی که استان پوشش نمی‌دهد، سفر، تغییرات خانه، یا صرفاً اینکه در بدترین سال زندگی‌تان لازم نباشد به پول فکر کنید.

بیمه عمر از اطرافیان شما محافظت می‌کند. بیمه بیماری‌های خاص از خود شما محافظت می‌کند، وقتی هنوز اینجا هستید.

بیمه ازکارافتادگی بخشی از درآمد شما را جایگزین می‌کند — معمولاً ۶۰ تا ۷۰ درصد، و معاف از مالیات اگر حق بیمه را شخصاً پرداخت کنید — اگر بیماری یا آسیب مانع کار کردنتان شود.

برای اکثر افراد زیر ۵۵ سال، احتمال ازکارافتادگی بلندمدت به‌طور معناداری بیشتر از احتمال فوت است. با این حال پوشش ازکارافتادگی خیلی بیشتر نادیده گرفته می‌شود، عمدتاً چون مردم فرض می‌کنند بیمه محل کارشان کافی است. بیمه‌های گروهی اغلب سقف دارند، گاهی بعد از دو سال تمام می‌شوند، و تقریباً همیشه با ترک آن شغل از بین می‌روند.

جزئیات اینجا فوق‌العاده مهم‌اند. تعریف «ازکارافتادگی» در قرارداد شما — شغل خودتان در برابر هر شغلی — تفاوت بین بیمه‌نامه‌ای که پرداخت می‌کند و بیمه‌نامه‌ای که نمی‌کند است. ما این تعاریف را با شما می‌خوانیم.

پوشش حادثه و بیماری وقفه‌های کوتاه‌تر و تیزتر را مدیریت می‌کند: آسیبی که چند ماه شما را از کار بازمی‌دارد، بستری شدن در بیمارستان، یا هزینه‌های درمانی که پوشش استانی شامل آن نمی‌شود.

این دسته همچنین بیمه تکمیلی درمان و دندان‌پزشکی برای افراد و کسب‌وکارهای کوچک را در بر می‌گیرد، که بیش از همه برای خوداشتغال‌ها و پیمانکارانی مهم است که هیچ مزایای گروهی ندارند. برای یک صاحب کسب‌وکار، این اغلب تفاوت بین جذب کارمند خوب و از دست دادن او به رقیبی است که مزایا ارائه می‌دهد.

بیمه مراقبت بلندمدت در صورتی که به کمک مستمر در فعالیت‌های روزمره نیاز پیدا کنید — حمام، لباس پوشیدن، غذا خوردن، جابه‌جایی — چه در خانه و چه در یک مرکز، مبلغی پرداخت می‌کند.

کانادایی‌ها معمولاً این هزینه را دست‌کم می‌گیرند. پوشش استانی برای مراقبت بلندمدت محدود است، هزینه مراکز خصوصی ماهانه هزاران دلار است، و مراقبت در منزل در بلندمدت گران است. صورت‌حساب معمولاً به خانواده می‌رسد: فرزندان بزرگسالی که ساعت کارشان را کم می‌کنند، از پس‌انداز خودشان برمی‌دارند، یا تحت فشار تصمیم می‌گیرند.

استدلال عملی برای این پوشش فقط مالی نیست. این است که به شما اجازه می‌دهد از قبل تصمیم بگیرید چه نوع مراقبتی و کجا دریافت کنید — به‌جای اینکه این تصمیم را در بحبوحه یک بحران به فرزندانتان بسپارید.

اگر از قبل بیمه دارید، مفیدترین کاری که می‌توانیم بکنیم این است که نگاهش کنیم.

بررسی می‌کنیم که آیا مبلغ پوشش هنوز با تعهدات شما می‌خواند، آیا ذی‌نفعان به‌روز هستند (این یکی به‌طرز عجیبی اغلب اشتباه است، مخصوصاً بعد از جدایی)، آیا بابت الحاقیه‌هایی که لازم ندارید پول می‌دهید، آیا یک بیمه‌نامه موقت به تمدیدی نزدیک می‌شود که حق بیمه را چند برابر می‌کند، و آیا محصولات جدیدتر همان محافظت را با هزینه کمتر می‌دهند.

گاهی نتیجه بازبینی این است که آنچه دارید خوب است و باید نگهش دارید. این هم یک نتیجه معتبر است و همین را به شما می‌گوییم.